ang gulo

hindi ko sya maintindihan... ang gulo nyang kausap... ang lahat ng problema, naaayos sa mabuting usapan, pero paano kung magulo syang kausap??? a ewan. bahala na si batman.

"God, please grant me the power to understand the things that i don't understand... amen."

g2f, side mirror at pana

by next week, nakalipat na kami ng opisina. ngayon, isa-isa ng hinahakot yung mga gamit namin dito, naisetup na nila yung mga divider na inalis nila dito last week. bukas daw, kami na yung lilipat. hassle din yung paglipat namin. kailangan pang magpaprint ng bagong calling cards... dahil iba na yung address. ayaw din siguro ng mga boss ko na may erasures yung mga calling card namin... kasi kung tutuusin, kahit hindi na magpaprint ok na. same building din naman kami, same address, ibang unit lang.. from 27-G, lipat kami sa 27-F. so yung bago naming calling cards, pinalitan lang yung G ng F... hehehe. dahil lang dun, nagpaimprenta sila ng bagong set ng calling cards! anyways, gastos naman nila yun.

medyo bad trip lang ako sa magiging pwesto ko dun sa kabila, kung dati, may sarili akong cubicle with complete privacy, ngayon, ang sama ng pwesto ko!!! mas maliit kasi yung lugar, and since, di pa naman ako totally part of the management, parang saling pusa lang, e nung magkagipitan sa pwesto, hayun, ako pinatalsik! nawalan ako ng sarili kong cubicle na mala-bossing ang dating. hehehe. medyo dadalang yata ang pagboblog ko... wala nang privacy eh. nakaharap kami sa wall, so, yung mga tao sa likod, hindi ko kita samantalang sila, kitang kita ang ginagawa ko! sabagay, sabi nga nila, kung gusto, may paraan.. hahaha! maglalagay ako ng salamin, para kita ko kung sinong lalapit sa likod ko, parang sasakyan, may side mirror. hahaha!

kanina, may kachat akong pana (alam nyo naman kung anong lahi ang tinutukoy ko, kung hindi, clue: ******* pana, kakana-kana! gets???) sa yahoo messenger, client namin. di ko alam kung bading ba, or akala nya, babae ako because of my name. lalaki sya... ganito kasi yung usapan namin...

pana: I am taking my concerned engineer online to you as I am at Delhi and customer is in Mumbai..
ako: ok
pana: Ad*lf is a person who is handling this customer..
pana: he'll be there in 30 minutes
pana: just wait dear..
ako: ok (dear mo mukha mo! hahahaha!)

yun lang.

panaginip interpreter

may naligaw na dream interpreter dito sa blog ko minsang magpost ako ng panaginip ko. siguro, napanaginipan nya na nagpost ako kaya naligaw sya? hahaha! anyways, sabi nya, he'll interpret it, so, nagreply ako sa blog nya, at ito nga, pinansin nya ako! sa iyo don honesto, salamat! galing mong magbasa ah, ganyang ganyan nga ako, promise. andito po yung buong transcript... i just quoted the important ones here.

"...ang pagda-drive ay nagsasabi na ikaw ay may kakayahang magdesisyon at sinisikap mong maging independent sa lahat ng bagay. Ikaw ang may kontrol sa iyong buhay - malaya ka mula sa impluwensiya ng iyong mga magulang, at iyan ang nais mong mangyari sa buhay mo. Pero, sa iyong subconscious, nagdududa ka pa rin kung may kakayahan kang maging "independent" dili kaya’y may lihim kang takot na "magkamali sa desisyon". Ang lansangan o kalsada ay aktuwal na repleksiyon ng iyong buhay—kung saan ikaw mismo ang aktuwal na didiskarte kung ano ang nais mong gawin sa buhay mo. Kung inakala mo nabangga o naaksidente ang sasakyan - malinaw dito na may lihim kang TAKOT NA MABIGO! At kung inaantok ka sa loob ng panaginip - nalalabuan ka sa iyong magiging kapalaran sa hinaharap. Dapat mong maunawaan na ang kabiguan at tagumpay ay bahagi ng proseso ng buhay—walang taong palaging bigo, wala ring palaging tagumpay. Nasa pagtingin lang ang lahat ng resulta ng bagay. Ang taong nakikita mong tagumpay ay simpleng nakabatay sa iyong personal na depinisyon ng "success" at ang pagtingin mo na ikaw ay bigo, ay personal na "pangtanggap" mo sa mga nagaganap. Ang bigo sa iyong pagtingin ay maaaring tagumpay sa ibang pananaw at ang tagumpay sa pananaw ng iba—ay maaaring kabiguan sa sarili mong panukat..."

my psia experience

nung magaalas-sais na ng hapon kahapon, biglang sinabihan ako ng boss ko... "marhgil, sama ka sa amin, sa intercontinental hotel." nagulat ako.. "ha? anong gagawin dun? bakit tayo maghohotel?" yan ang nasa isip ko, syempre, di ko naman sinabi, hahaha! sabi nya, may meeting daw ang PSIA... kayo na mag-isip kung anong ibig sabihin nyan.. hahaha!

so, sama naman ako, no choice eh. drive ni boss yung sasakyan nya, coding naman ako kaya di ko rin dala yung sasakyan ko. pagdating doon sa hotel, diretso kami doon sa mismong venue. sa registration pa lang, may bumati na kaagad sa akin na hindi ko naman kilala, nagulat na lang ang boss ko... sabi kasi.. "marhgil! ikaw ba yan?" ako naman, nagulat din... "oo, bakit mo ako kilala?".. sabi nya.. "school mate mo ako nung high school, 4th year ka, 3rd year ako"... i see, buti na lang, ganun ang sinabi... at hindi.. "nagbabasa ako ng blog mo!", lagot ako nun, e di magiging curious sina bossing kung ano ang blog, baka biglang masesante ako... hahaha!! gets ko na kung bakit nya ako kilala, kayo na lang mag-isip kung bakit sa dinami dami ng school mate nya ay nakilala nya ako. hehehe.

pagpasok sa loob, wow! libreng dinner!!! nakapagdinner na naman ako sa hotel ng libre! hahaha!!! kaso, konti lang kinuha ko, nakakahiya naman kina bossing... hehehe. yun palang mga attendees dun, mga CEO, COO at kung ano ano pang OO ng kanilang mga kumpanya. hayun, habang kumakain, nakita ko na lang yung mga bossing ko na kung sino sino ang kausap, beso-beso, palitan ng calling cards, etc. ako, wala akong paki sa kanila, naupo ako sa table at ginawa ko ang dapat kong gawin doon sa pagkain, ano pa? e di kainin. parang gusto ko tuloy maglaho, ang naririnig ko sa paligid ko, parang ang paplastik na mga tao... inglisang inglisan, beso beso to the max... ahahaha! hindi pa ako handa sa ganitong mga bagay!!! hahaha!

tapos, nag-umpisa na yung meeting na may slide presentation. nung magsalita yung taga IBM, nag-umpisa na akong antukin. shet!!! ang lamya nyang magsalita, kung mamarkahan ko sya sa public speaking, tama na sa kanya ang tres. hehehe. ang haba pa naman ng talk nya, as in, kung wala lang akong katext na santa (u know who u are, hehehe) na nagpaalala sa akin na wag tutulog at baka tumulo laway ko... ay lagot, baka naghilik pa ako dun... hehehe.

sumunod na tagapagsalita, marketing naman sya. babae sya, maganda. dito, nawala yung antok ko. ang galing nya! kung mamarkahan ko, bibigyan ko sya ng uno. as in, kabaligtaran sya nung unang nagsalita. resourceful sya, ang dami kong natutunan sa marketing. branding kasi yung tinalakay nya. kalagitnaan ng pagsasalita nya, aba, at si bossing ko... nagpaalam na sa akin, uwi na daw sya, may pupuntahan pa raw sya, kung gusto ko na raw sumabay. e interesting yung subject, sabi ko, una na sya, tatapusin ko ito. so, umalis na si boss at itinuloy ko ang pag-aliw sa aking sarili.. hehehe.

after her interesting talk, gusto ko sanang tumayo at pumalakpak, kaso, masyado nang OA yun, hehehe. may sumunod pang dalawa. isang lalakeng kamukha ni tom hanks sa cast away, hindi ko natandaan ang pangalan. grabe naman itong isang ito... kahit powerpoint presentation, walang inihanda. ewan ko kung may nakaintindi sa sinabi nya. pero di pa rin ako umalis, may kasunod pa raw na speaker eh, babae.

nung matapos yung talk nya, ang pumasok naman, babae, wala ring slides. ang tinalakay naman nya, how to penetrate the japanese market. mas ok syang magsalita kesa dun sa isa, may natutunan din ako. conclusion ko... don't penetrate the japanese market, hindi kasi ako marunong ng niponggo... hehehe. yun daw kasi ang number 1 factor kung gusto mong pasukin ang japanese market.

after the talk, nagkaroon ng oath taking, dalawang bagong member ng PSIA. sabi nung presidente, we officially have 69 members now. tapos sabi pa nya, i like that number! maybe, we'll retain this number for a longer period... hehehe, may pagkaberde rin ang utak ni president!!! hahaha!

pagkatapos ng oath taking, tapos na ang lahat. uwian time. bago ako umuwi, dumaan muna ako sa jollibee, bakit? e gutom na ulit ako eh! kumain muna doon ng sakto para sa akin. tapos, nagtaxi na lang pauwi. pagdating sa bahay, nadatnan kong nagpupusoy dos ang tatlo kong kasama sa bahay. pitikan! ewan ko kung nakapasok si leonkyo kanina, namaga ata yung kamay nya eh! laging talo eh! ahaha!

tama na, mahaba na ito. bukas na ulit. punta ako ng vito cruz ngayon, doon sa isang computer shop malapit daw sa singalong. bakit? prospected prepaid pinoy retailer... hipag ni mang gerry.

yun lang.

ate ethel

ito ang isa sa mga produkto ng pagboblog ko, nagkaroon ako ng mga blog friends, na kahit hindi ko pa nameet ng personal, feeling ko, close na kami. imagine, pinadalhan pa ako ni ate ethel ng post cards ng magbakasyon sya sa switzerland!!! at hindi lang sya nakuntento sa isa!!! apat na post cards!!! grabe na ito!!! hindi pa yan sabay sabay na dumating... magkakasunod... hehehe. ate ethel, ano yun, magkakasunod na araw mo ipinadala??? o nawindang lang yung post master??? hahaha! salamat ng marami! shukran! merci! vielen dank! arigato! thanks! kapag umuwi ka sa pinas, saka na lang ako babawi... hahaha!

sa mga gusto pang magpadala, bukas po ang aking mailbox 24 hours a day, 7 days a week. hahaha! cash are accepted wholeheartedly! hahaha!

yun lang. magandang araw sa inyong lahat! again, kay ate ethel... maraming salamat!!!

palakang baliw

crazy frog... una kong nakita yung music video nito nung nasa jordan ako doon sa hotel na tinuluyan ko... reaction ko.. cool!!! kaya heto, kahit medyo matagal na ito, pinauwi ko na muna ang mga kampon ni puma ley-ar at ang buong cast ng shaider, hehehe. turn on your speakers, turn off your mp3 players at makinig sa palakang baliw!!!

yun lang.

tagged

i was tagged by the saint! sino ba namang makakatanggi, kung ganyan ba naman kaganda yung magtatag... hehehe. ok.. let's get it on!

01. What is your favorite word (s)? ala eh! sya nga naman. i see. no problem.

02. What is your least favorite word (s)? nakalimutan ko na, kasi nga, least favorite ko sya... hahaha! i hate (hate? least favorite? pareho ba yun?? a basta, blog ko to, ako masusunod!) a word when told to me more than once. one word is enough for a wise man. example... sasabihin ni boss.. "gawin mo ito, urgent."... after isang oras, sasabihan na naman ako..."urgent yung pinapagawa ko ha."... tapos, mag-cr lang sya, pagbalik nya.. sasabihin na naman! kaya lalo ko tuloy binabagalan, pang-asar.. hahaha!

03. What turns you on creatively, spiritually or emotionally? when i'm in good mood... and i'm in good mood when i'm not hungry. hahaha!!! kaya wag nyo akong ginugutom.

04. What turns you off? mga mayayabang at maarte! yucks, what is that? so kadiri naman that isaw na korteng S! shit kayO!!

05. What is your favorite curse word (s)? sanababits! madafaka! shiT! pusang ina!

06. What sound or noise do you love? di pa naman ako na in-love sa noise... hahaha! but i like the sound of music, kahit anong klase when i'm reading something and while driving. nung nag-aaral ako, mas trip kong bukas yung tv habang nag-aaral ako, wala lang, trip ko yung background noise nya! hindi uso sa bahay na nagskip ako ng palabas sa tv just to study my lessons.

07. What sound or noise do you hate? busina ng mga sasakyan kapag heavy traffic, malakas na hilik.

08. What profession(s) other than your own would you like to attempt?
porn star! hahahaha!!! actually, gusto kong magfine-arts, abstract painting.

09. What profession would you not like to do? kampon ng malabanan... yung mga sumisisid sa pozo negro! ayoko ring maging astronaut, bakit? imagine kung andun ka sa buwan, suot mo yung space suit mo, tapos, nautot ka!!! patay kang bata ka!!!

10. If Heaven exists, what would you like to hear God say when you arrive at the Pearly Gates? "feel at home!"


11. People I will tag:
Flex J
Jinkee
Blue
Rachel
May

ang aking pangalan

saan ba nagmula ang pangalan ko? ito ba ay nakatatoo sa talampakan ko nung ipanganak ako? ito ba ay galing kay mark gil? curious ba kayo? halina, alamin ang tunay na pinaghugutan ng pangalan ko. isinulat ko ang lahat doon sa kabilang bahay ko. ito ang permalink nya.

panaginip

nanaginip ako kagabi, parang totoo. pero buti na lang, panaginip lang ang lahat. it's just that i was driving on my way to manila pero sa sobrang antok, di ko napigilang makatulog! as in feeling ko, gusto kong gumising dahil nagdadrive ako, pero di ako magising... di ko alam kung nabangga yung sasakyan sa panaginip ko, dahil nakatulog nga ako, basta feeling ko, parang nabangga sya, pero di ko kita. bigla na lang akong nagising, at nagulat ako, nakahiga na ako sa kwarto ko sa bahay. parang totoo talaga. ang nasa isip ko nga, nabangga ba ako?? nasa hospital ba ako? till i realized, panaginip lang ang lahat.

a piece of advise para sa inyong lahat... if you want to live longer, no matter how hard or tough life is, keep on breathing!

helpless mode

i feel so helpless!!! wala akong magawa!!! kaya ba isa sa pangarap ko, yumaman at magkamal ng maraming pera, para makatulong sa nangangailangan!!! ngayon ko lang napagtanto, kulang pa talaga ang kinikita ko!!! ano ba itong pinagsasasabi ko??

30 minutes ago, nasa bahay ako ng tiyo ko, kapatid ng inay. and he was dying. naconfine sya last week for 3 days, tumaas daw ang blood sugar, pero lumabas na sya kahapon dahil wala na daw pambayad sa hospital. dito na lang daw sa bahay maggagamot. pero sa itsura nya kanina, it's more than blood sugar. my kumplikasyon na sa baga. hirap na hirap syang huminga, ang sakit daw. wala akong magawa. gusto kong sabihin, ibalik sa hospital... pero sheT!! wala akong pera! sapat lang yung kinikita ko para sa akin! lahat sila, hirap. kung may extrang pera lang ako dito, pinadala ko na sya sa hospital. pero yung 3 days na naconfine sya sa hospital, beinte mil na nagastos nila, at yun, naubos na daw ang ipon. shit talaga!!! ganun ba talaga kamahal ang pagpapaospital!!! sa tingin ko talaga, wag naman sana, pero parang next week pagbalik ko dito sa batangas, maswerte pa kung abutan ko syang buhay... grabe. nadatnan ko sya, nakapikit, ang payat, tapos katabi yung pinsan ko, hinahaplos yung dibdib nya, masakit daw talaga, ilang gabi nang di sya makatulog. nung dumating ako, kilala pa naman nya ako... at kinilabutan ako sa sinabi nya... "marhgil, paalam na." tsk tsk tsk. tapos sabi pa... "yung utang ko sayo.. si zonji na magbabayad ha." shet!!! wala akong masabi, natulala talaga ako. ipinamana pa sa kanyang anak yung utang nya sa akin!!! umalis na lang ako at nag-iwan ng konting pera.

wala akong ibang maitutulong kundi prayers, at sa lahat ng nagbabasa ng blog na ito, please pray for my uncle. sana, gumaling pa sya at humaba pa ang kanyang buhay. sana...