binigyan ko ng magagawa ang sarili ko. it seems kasi na 2 weeks pa akong tatambay dito, walang ginagawa, petiks mode. bakit? kasi, yung system na hahawakan ko raw ay nasa Hongkong pa, and turn-over will start next week. E hindi naman sa akin ituturn-over, hindi nila kasi ako isinama sa Hongkong. So, sa officemate ko pang isa ituturn-over, sya kasi ang pupunta sa Hongkong, tapos, pagdating nya pa after 2 weeks, ituturn-over naman nya sa akin, at saka pa lang ako magkakaroon ng trabaho.
grabe, 2 weeks na petiks, whatalife! pumapasok para mag-time-in at time-out at sumweldo sa kinsenas-katapusan. ayoko ng ganito, kapag ipinagbili ko yang kukote ko, baka milyon ang abutin dahil hindi masyadong gamit. hehehe. kaya heto, nagdownload ako ng training materials ng java. since gusto kong matutunan ay pag-aaralan ko na lang habang tambay ako dito. nakakasawa rin na maghapon kang nagchachat at nagboblog. imagine, kahapon, siyam na post ang nagawa ko dito? ngayon, pa-apat ko pa lang to, at meron pa akong dalawang oras at kalahati. hhhmmm, may kasunod pa kaya ito? abangan.
kausap ko kanina sa ym ang isang blogger din, sabi nya... "buti naman at nakakapag-online ka dyan sa bago mong work." sabi ko..."syempre naman, kung di ako makakapag-online, magreresign ako." hehehe.
yun lang!
This is Marhgil Macuha's blog before he got his own self-hosted blog. He occassionally posts here, kapag natitripan. :)
Thursday, February 09, 2006
my first blog
lingid sa kaalaman ng marami, i started blogging on February 2004, not June. pero hindi po blogspot ang una kong ginamit. June 2004 lang ako lumipat dito, pero yung mga luma kong entry, hindi ko naisama dito. anyway, hanggang ngayon, online pa rin pala yung una kong blog. well, it was just plain and simple, walang kung anik anik, basta puro post lang, mga panahong nababagot ako sa kuwait. wala lang, kung gusto nyong mabasa, ito yung link. kapag sinipag ako, ilagay ko yan sa sidebar ko, tinatamad pa ako ngayon eh.
sige, lunch muna ako. sarap kumain ng libre. hahaha!
sige, lunch muna ako. sarap kumain ng libre. hahaha!
free lunch
may libreng lunch dito sa office. birthday kasi ng tatlo kong officemate, feb 2, feb 10 and feb 12. e pinagsabaysabay na. tataas na naman ang blood sugar ko. hehehe. hindi naman, magkokontrol naman ako sa pagkain, kapag busog na, tigil na. hehehe.
yun lang!
yun lang!
first post for today
yesterday, sabi ko, if i don't post anything today, probably i'm dead. well, obviously, buhay pa ako. alive and blogging. medyo tinanghali lang ng gising, pero hindi naman ako nalate. kung dati, dumarating ako ng 8:00AM, ngayon, dumating ako ng 8:20AM. ok lang, 8:30AM naman ang time namin.
to insang nao, thanks for the text message. pinsan talaga kita. hehehe. don't worry, it's not all about her. and i'm ok now. i think so... really. siguro. hehehe. bad mood lang kagabi bago umuwi. pero ok na naman ako ngayon.
napanood nyo ba yung bubble gang last friday? ang ganda nung music video nilang Ulam. pinaglaruan nila yung lyrics ng Ulan ng Cueshe, astig eh! ginawang Ulam yung Ulan. to give you a hint... ganito yung umpisa... "lagi na lang walang ulam, sweldo naman nung katapusan...." i tried to record it nga, kaso, yung audio recorder ng cellphone ko, limited to one minute lang, kaasar.
napansin ko lang this morning, mukhang may ipamimigay na naman akong polo. bakit? kasi naman, itong isang officemate ko, kapareho ng isang polo ko ang suot nya ngayon. buti at hindi yun ang isinuot ko.. hehehe. so, ibibigay ko na lang sa pinsan ko. baka dumating ang araw na magkataon na pareho kami ng suot, magkakatawanan pa dito sa office. hehehe.
yan na lang muna. mamaya, kapag may naisip ulit akong ipost at wala na naman akong ginagawa, magsusulat ulit ako. have a nice day sa inyong lahat!
yun lang!
to insang nao, thanks for the text message. pinsan talaga kita. hehehe. don't worry, it's not all about her. and i'm ok now. i think so... really. siguro. hehehe. bad mood lang kagabi bago umuwi. pero ok na naman ako ngayon.
napanood nyo ba yung bubble gang last friday? ang ganda nung music video nilang Ulam. pinaglaruan nila yung lyrics ng Ulan ng Cueshe, astig eh! ginawang Ulam yung Ulan. to give you a hint... ganito yung umpisa... "lagi na lang walang ulam, sweldo naman nung katapusan...." i tried to record it nga, kaso, yung audio recorder ng cellphone ko, limited to one minute lang, kaasar.
napansin ko lang this morning, mukhang may ipamimigay na naman akong polo. bakit? kasi naman, itong isang officemate ko, kapareho ng isang polo ko ang suot nya ngayon. buti at hindi yun ang isinuot ko.. hehehe. so, ibibigay ko na lang sa pinsan ko. baka dumating ang araw na magkataon na pareho kami ng suot, magkakatawanan pa dito sa office. hehehe.
yan na lang muna. mamaya, kapag may naisip ulit akong ipost at wala na naman akong ginagawa, magsusulat ulit ako. have a nice day sa inyong lahat!
yun lang!
Wednesday, February 08, 2006
last post for the day
isang araw na naman ang lumipas sa buhay ko. hhmm, uuwi na ba ako? ewan ko, bahala na, sa tapat lang naman ang gimikan eh. dito lang naman ang office namin along roxas blvd. gusto kong uminom, gusto kong magpakalango. may gusto akong kalimutan. sinong gustong sumama?
if i did not post anything tomorrow, probably, i'm dead. ok?
yun lang!
if i did not post anything tomorrow, probably, i'm dead. ok?
yun lang!
wala na namang magawa
dahil sa kawalang magawa, open na naman ang aking notepad at nagtatype na naman ako ng kung ano anong mga bagay na pumapasok sa isip ko. we had a meeting kanina, ipinakita kung paano kinocompute ang OT pay. uy! may OT pay kami! hindi kagaya doon sa dati kong inuutong kumpanya, ako ang nauto. hehehe. ok lang, nagkautuan lang naman kami, the feeling is mutual, ika nga.
kailangan din daw kaming mag-ipon ng resibo dahil meron kaming transportation allowance, in case na mag-audit ang mga auditor e kumpleto kami ng papers. wala namang problema sa akin dahil ugali ko na ang humingi ng resibo kapag nagpapagasolina ako ng sasakyan. ang mga medyo may problema ay yung mga sumasakay ng dyip dahil hindi naman nagbibigay ng resibo ang driver.
sabi ko kahapon doon sa isa dyan, di muna ako mag-uupdate ng blog ko, pero heto ako, santambak na post ang nagawa ngayong araw na ito. kalahating oras na lang at uuwi na ulit ako. maghapong petiks, wala pa akong masyadong ginagawa. sabagay, talaga namang ganun kapag bago ka sa kumpanya, first week, petiks muna, pero pag nag-umpisa nang dumating ang work, santambak naman. ok lang, may OT pay naman. hehehe.
what inspired you to work? yan ang tanong sa akin nung isang hr manager na nag-interview sa akin doon sa agency na pinag-applyan ko dati. ano daw inspirasyon ko at nagtatrabaho ako? ang sagot ko, ang dami ko kasing gustong maabot na pangarap. and i will not reach my dreams kung tatambay lang ako sa kanto at ikukuyakoy ang paa maghapon. ayokong umasa na lang sa tulong ng aking mga magulang, dahil hindi naman habambuhay ay may mga trabaho sila at palalamunin na lang nila ako sa araw-araw na ginawa ng Dyos.
i want to buy a house and lot. i want to finish paying my car loan. i need to have a stable job. i need to have a business. yan lang naman ang mga pangarap ko before ako lumagay sa tahimik. syempre, i also need someone na pwede kong paghandugan ng lahat ng yan. paano ako lalagay sa tahimik kung wala yung special someone di ba? ngayon, kakalimutan ko muna yung special someone. darating din yan when the right time comes, when i'm ready. so far, my focus now is to be successful in my chosen field of expertise. ang daming opportunity dito sa bago kong company. i might go to hongkong this year. sana, matuloy.
last saturday, i had this conversation with my kuya regarding my pamangkin's education. kinder pa lang daw, papapasukin na nya sa mamahaling eskwelahan. and i gave him this advise... sabi ko, yung ibabayad nya pangtuition sa mamahaling school ay ihulog na lang nya sa bangko at ang paghandaan nya ay yung college ng anak nya. ang triangle sa mumurahing kindergarten school ay kapareho din ng hugis ng triangle sa mamahaling school. kahit anong school pa yan, di ba? ang red sa mamahaling school, ganun din sa mumurahing school, pula pa rin. basic education lang naman yan eh. kung matalino yung anak mo, kahit sa public school pa sya nagkinder, makikipagsabayan yan sa mga graduate ng mamahaling school. they will not teach calculus and trigonometry sa mamahaling school kapag kinder pa, hehehe. pareho lang naman sila ng subjects, di ba? plus, sabi ko, kung mag-aaply na yan ng trabaho, ang tinitingnan ay kung saang college sya graduate ng kanyang degree, hindi kung saan nagkinder yung anak nya. so, sabi ko, be practical. biglang nagdalawang-isip. hehehe.
sabi nila, magaling daw sa mamahaling school dahil bata pa, magaling nang mag-english. hhhmmm, bakit, hindi ba matututunan rin nya yan pagdating ng college? yung mga retarded na amerikano nga, magaling ding mag-english. pero retarded sila. hehehe.
tinanong nila ako dito kung marunong ako ng lotus notes. sabi ko, hindi, dahil yun ang totoo. pero sabi ko, pag-aaralan ko, sila nga, natutunan nila, ako pa ba ang hindi makaintindi? hehehe.
yun lang!
kailangan din daw kaming mag-ipon ng resibo dahil meron kaming transportation allowance, in case na mag-audit ang mga auditor e kumpleto kami ng papers. wala namang problema sa akin dahil ugali ko na ang humingi ng resibo kapag nagpapagasolina ako ng sasakyan. ang mga medyo may problema ay yung mga sumasakay ng dyip dahil hindi naman nagbibigay ng resibo ang driver.
sabi ko kahapon doon sa isa dyan, di muna ako mag-uupdate ng blog ko, pero heto ako, santambak na post ang nagawa ngayong araw na ito. kalahating oras na lang at uuwi na ulit ako. maghapong petiks, wala pa akong masyadong ginagawa. sabagay, talaga namang ganun kapag bago ka sa kumpanya, first week, petiks muna, pero pag nag-umpisa nang dumating ang work, santambak naman. ok lang, may OT pay naman. hehehe.
what inspired you to work? yan ang tanong sa akin nung isang hr manager na nag-interview sa akin doon sa agency na pinag-applyan ko dati. ano daw inspirasyon ko at nagtatrabaho ako? ang sagot ko, ang dami ko kasing gustong maabot na pangarap. and i will not reach my dreams kung tatambay lang ako sa kanto at ikukuyakoy ang paa maghapon. ayokong umasa na lang sa tulong ng aking mga magulang, dahil hindi naman habambuhay ay may mga trabaho sila at palalamunin na lang nila ako sa araw-araw na ginawa ng Dyos.
i want to buy a house and lot. i want to finish paying my car loan. i need to have a stable job. i need to have a business. yan lang naman ang mga pangarap ko before ako lumagay sa tahimik. syempre, i also need someone na pwede kong paghandugan ng lahat ng yan. paano ako lalagay sa tahimik kung wala yung special someone di ba? ngayon, kakalimutan ko muna yung special someone. darating din yan when the right time comes, when i'm ready. so far, my focus now is to be successful in my chosen field of expertise. ang daming opportunity dito sa bago kong company. i might go to hongkong this year. sana, matuloy.
last saturday, i had this conversation with my kuya regarding my pamangkin's education. kinder pa lang daw, papapasukin na nya sa mamahaling eskwelahan. and i gave him this advise... sabi ko, yung ibabayad nya pangtuition sa mamahaling school ay ihulog na lang nya sa bangko at ang paghandaan nya ay yung college ng anak nya. ang triangle sa mumurahing kindergarten school ay kapareho din ng hugis ng triangle sa mamahaling school. kahit anong school pa yan, di ba? ang red sa mamahaling school, ganun din sa mumurahing school, pula pa rin. basic education lang naman yan eh. kung matalino yung anak mo, kahit sa public school pa sya nagkinder, makikipagsabayan yan sa mga graduate ng mamahaling school. they will not teach calculus and trigonometry sa mamahaling school kapag kinder pa, hehehe. pareho lang naman sila ng subjects, di ba? plus, sabi ko, kung mag-aaply na yan ng trabaho, ang tinitingnan ay kung saang college sya graduate ng kanyang degree, hindi kung saan nagkinder yung anak nya. so, sabi ko, be practical. biglang nagdalawang-isip. hehehe.
sabi nila, magaling daw sa mamahaling school dahil bata pa, magaling nang mag-english. hhhmmm, bakit, hindi ba matututunan rin nya yan pagdating ng college? yung mga retarded na amerikano nga, magaling ding mag-english. pero retarded sila. hehehe.
tinanong nila ako dito kung marunong ako ng lotus notes. sabi ko, hindi, dahil yun ang totoo. pero sabi ko, pag-aaralan ko, sila nga, natutunan nila, ako pa ba ang hindi makaintindi? hehehe.
yun lang!
commercial muna
a friend of mine in Kuwait asked me to advertise their restaurant here. so heto na ang patalastas...
VALENTINE'S DAY PROMO
Good for 2
saan ito? eto ang address at contact number. sabihin nyo na lang na nabasa nyo sa blog ko, friend ni Mr. Gerry Brioso from Kuwait.
SEAFOOD TOWER RESTAURANT
245 Sumulong Highway,
Mambugan, Antipolo City
Tel No: 6471870 / 09204052145
magpareserve na kayo habang maaga. first come first served, kailangan pa bang sabihin yun? hehehe. magkano? sa kanila nyo na lang itanong. mura lang, can afford ko eh, kung may maidate nga sana ako, dyan ko na lang dadalhin. hehehe.
for more details, visit their site here.
VALENTINE'S DAY PROMO
Good for 2
- Chef’s Salad
- Java Rice
- Boullabaise Soup
- Seafood Platter including an optional choice of Lechon Kawali or Pork Liempo
- Iced Tea
- 2 Glasses of Red Wine
- Plus a Bouquet of Roses w/ Ferrero chocolates for every table
saan ito? eto ang address at contact number. sabihin nyo na lang na nabasa nyo sa blog ko, friend ni Mr. Gerry Brioso from Kuwait.
SEAFOOD TOWER RESTAURANT
245 Sumulong Highway,
Mambugan, Antipolo City
Tel No: 6471870 / 09204052145
magpareserve na kayo habang maaga. first come first served, kailangan pa bang sabihin yun? hehehe. magkano? sa kanila nyo na lang itanong. mura lang, can afford ko eh, kung may maidate nga sana ako, dyan ko na lang dadalhin. hehehe.
for more details, visit their site here.
anak sa labas
kapag sumisikat ka talaga at yumayaman, dumarami ang kamag-anak mo, at ang matindi, bigla kang nagkakaroon ng anak sa labas! hahahaha! ano ba itong sinasabi ko? read this.
baliw nga ako
nakarelate lang ako kaya nirepost ko. salamat lojika!
sinong baliw?
by lojika
baliw ako nang dahil sa pag-ibig ko sa'yo
baliw ako na naghihintay ng text messages mo
baliw ako na nag-aabang ng tawag mo
baliw ako na umaasang kakausapin mo
baliw ako na nangangarap na parang isang gago
baliw ako na parang isang adik sa kanto
baliw ako na nagpapanggap na ito'y totoo
baliw ako na pilit nagbabalat kayo
baliw ako na umaasa pa rin sa'yo
baliw ako pero magmamahal pa rin ako
baliw ako, pareho ba tayo?
sinong baliw na tulad ko?
for more senti poems... visit lojika's blog.
sinong baliw?
by lojika
baliw ako nang dahil sa pag-ibig ko sa'yo
baliw ako na naghihintay ng text messages mo
baliw ako na nag-aabang ng tawag mo
baliw ako na umaasang kakausapin mo
baliw ako na nangangarap na parang isang gago
baliw ako na parang isang adik sa kanto
baliw ako na nagpapanggap na ito'y totoo
baliw ako na pilit nagbabalat kayo
baliw ako na umaasa pa rin sa'yo
baliw ako pero magmamahal pa rin ako
baliw ako, pareho ba tayo?
sinong baliw na tulad ko?
for more senti poems... visit lojika's blog.
last post for you
i don't know what to do. i don't know, really. naguguluhan ako. magulo. hindi ko maintindihan kung bakit nangyayari ito. my mind tells me to forget her, go on and have a life. pero ewan ko ba. sabi nga ni daniel bedingfield... "...I don't want to run away but I can't take it, I don't understand" hindi ko talaga maintindihan. well, anyway, this will be my last post concerning you. u know who you are... and this one will be my last song for you.
damn! tinamaan talaga ako!
If You're Not The One
Daniel Bedingfield
If you're not the one then why does my soul feel glad today?
If you're not the one then why does my hand fit yours this way?
If you are not mine then why does your heart return my call
If you are not mine would I have the strength to stand at all
I never know what the future brings
But I know you are here with me now
We'll make it through
And I hope you are the one I share my life with
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am?
Is there any way that I can stay in your arms?
If I don't need you then why am I crying on my bed?
If I don't need you then why does your name resound in my head?
If you're not for me then why does this distance maim my life?
If you're not for me then why do I dream of you as my wife?
I don't know why you're so far away
But I know that this much is true
We'll make it through
And I hope you are the one I share my life with
And I wish that you could be the one I die with
And I pray in you're the one I build my home with
I hope I love you all my life
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?
'Cause I miss you, body and soul so strong that it takes my breath away
And I breathe you into my heart and pray for the strength to stand today
'Cause I love you, whether it's wrong or right
And though I can't be with you tonight
And know my heart is by your side
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?
Daniel Bedingfield
If you're not the one then why does my soul feel glad today?
If you're not the one then why does my hand fit yours this way?
If you are not mine then why does your heart return my call
If you are not mine would I have the strength to stand at all
I never know what the future brings
But I know you are here with me now
We'll make it through
And I hope you are the one I share my life with
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am?
Is there any way that I can stay in your arms?
If I don't need you then why am I crying on my bed?
If I don't need you then why does your name resound in my head?
If you're not for me then why does this distance maim my life?
If you're not for me then why do I dream of you as my wife?
I don't know why you're so far away
But I know that this much is true
We'll make it through
And I hope you are the one I share my life with
And I wish that you could be the one I die with
And I pray in you're the one I build my home with
I hope I love you all my life
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?
'Cause I miss you, body and soul so strong that it takes my breath away
And I breathe you into my heart and pray for the strength to stand today
'Cause I love you, whether it's wrong or right
And though I can't be with you tonight
And know my heart is by your side
I don't want to run away but I can't take it, I don't understand
If I'm not made for you then why does my heart tell me that I am
Is there any way that I can stay in your arms?
damn! tinamaan talaga ako!
Subscribe to:
Posts (Atom)