medyo inedit ko lang itong blog ko at inilagay yang google search sa itaas. para mukhang google din, may blog nga lang sa ilalim at medyo madilim. wala lang, kung may gusto kayong isearch, sa halip na sa google kayo magpunta, dito na lang sa blog na ito. pareho din naman ang resulta... nakatulong pa kayo sa may ari ng blog na ito, bakit? magsubscribe kayo sa google adsense para malaman nyo kung bakit. paano? click nyo lang yung link sa footer ng blog na ito. ok?
wala lang, masaya lang ako. i have 1 week project worth $****, naiclose ko na. at magstart na ako sa bago kong work sa dec 19. di ba, ang saya? hehehe.
Wednesday, December 07, 2005
mission accomplished
tapos na ang job hunting ko. oo. tapos na. got the job i want at the salary i want. someone from pl*t referred me to this company. nagkita kami kanina nung CEO, lunch meeting, kinausap ako, and since impressed siya sa resume ko, pinag-usapan na lang namin ay yung sweldo ko at kung kelan ako magstart.
to give you an idea, company sya sa korea na nagstart pa lang ng business dito sa philippines. pero nakapagclose na sila ng deal sa pl*t. may income na. ang mga programmer nila ay from korea, yun ang unang project nila with pldt. since magastos na mga programmer pa nila ang pupunta dito to do the programming and technical support, gusto nya, maging independent sila. hayun, at naghahanap nga sila ng magagaling daw na programmer... hehehe. at nagtagpo nga ang aming landas. i'll start as system analyst daw, pero sa totoo lang, ako pa lang ang programmer, ako ang mag-uumpisa ng development team. ako magiging team leader. ako ang didiskarte ng lahat. ako daw bahala maghanap ng mga programmer ko. hahahaha! mukhang mamimirata ako ng magagaling na programmer doon sa dati kong company. hhmmm.
ngapala... isa syang malaking kakumpetensya nung dati kong company, same product lines. hehehe. ginusto pa nilang yung mga natutunan ko sa kanila ay pakinabangan ng iba. pinakawalan nila ako eh, sorry na lang sila.
sa december 19, umpisa na ako. sana ok ito!
to give you an idea, company sya sa korea na nagstart pa lang ng business dito sa philippines. pero nakapagclose na sila ng deal sa pl*t. may income na. ang mga programmer nila ay from korea, yun ang unang project nila with pldt. since magastos na mga programmer pa nila ang pupunta dito to do the programming and technical support, gusto nya, maging independent sila. hayun, at naghahanap nga sila ng magagaling daw na programmer... hehehe. at nagtagpo nga ang aming landas. i'll start as system analyst daw, pero sa totoo lang, ako pa lang ang programmer, ako ang mag-uumpisa ng development team. ako magiging team leader. ako ang didiskarte ng lahat. ako daw bahala maghanap ng mga programmer ko. hahahaha! mukhang mamimirata ako ng magagaling na programmer doon sa dati kong company. hhmmm.
ngapala... isa syang malaking kakumpetensya nung dati kong company, same product lines. hehehe. ginusto pa nilang yung mga natutunan ko sa kanila ay pakinabangan ng iba. pinakawalan nila ako eh, sorry na lang sila.
sa december 19, umpisa na ako. sana ok ito!
Tuesday, December 06, 2005
take it or leave it
nagquote ako, 70-30. nagreply sila... grabe namang tumawad... gusto, 17% sa akin, sa kanila, 83%. ano ako, bale? nagreply ako, 50-50, take it or leave it. wala pa silang reply. kung ayaw nila, e di wag, hindi naman ako ang maiipit sa client, hindi ko naman kawalan. e di maghanap sila ng ibang programmer, or dagdagan na naman nila ng trabaho ang mga programmer nila para maburaot na rin sa kanila at magresign na din. hehehe.
ano ba itong sinasabi ko? just read my previous posts para maintindihan nyo.
yun lang!
ano ba itong sinasabi ko? just read my previous posts para maintindihan nyo.
yun lang!
Sunday, December 04, 2005
may pera sa blog
kung mapapansin nyo, medyo naglagay ako ng ads dyan sa sidebar ko at konti doon sa footer. nagkaroon na rin ng google search bar dyan sa sidebar ko at sa footer ko. di naman masyado nakakabagal ng pagloload ng blog, medyo trip ko lang maglagay dahil may bayad pala yan, depende kung gaano karami ang bumibisita sa blog mo at kung gaano karami gumagamit nung search bar. medyo nasa ilalim lang yung mga ads ko, pero kapag nagcomment kayo, makikita nyo, di ba? kung trip nyong magdownload ng firefox, click nyo lang yang link sa baba, kung gusto nyo ring magkaroon ng ads yung blog nyo at mabayaran for displaying their ads, click nyo rin yung link sa baba, yung tungkol sa adsense. magkano ba kinikita? ewan ko, yung adsense account ko, nung umpisahan ko ito nung friday, meron na akong $0.13 sa account ko. ipapadala daw yung cheke kapag naka $100. ok lang di ba? wala namang kahirap-hirap, nilagay ko lang yung konting ads nila sa baba. kelan kaya ako makaka $100? 10 years from now? ok lang, hehehe. sabi ko nga dun sa officemates ko dati, kung magsesearch kayo sa google, dito na lang sa blog ko kayo magpunta, same din naman yung search results, nakatulong pa kayo sa akin. kung gusto nyo ring magkaroon ng adsense account, click nyo lang yung link sa footer ko at magopen ka ng account. paulit ulit na ako. sige, tapos na.
yun lang.
yun lang.
paano ka maghubad
this is a forwarded e-mail from a friend in kuwait... parang totoo kaya ipinost ko... ok... read on..
You thought the way you dress reflects your personality . . . you were right to some extent . . . 'coz the way of Undressing too Reflects ur personality !!
So, go on and indulge in self-exploration. Throw, dump, remove, just do your own thing...
1. If you throw your clothes all over the place, you're a friendly, life-of-the-party type. You are free with your thoughts and opinions, not caring much about what others think of you.
Your parents might think your room looks like a cyclone's hit it? But it actually represents your happy, individualistic nature! Stay that way!
2. If you remove each piece of clothing and put it away carefully, you are a serious person who likes life to be very calm. You are comfortable with
routine work. And you believe that the best way to deal with life's problems is to prevent them in the first place.
You are a perfectionist. By nature you are quite shy. You're dependable and sometimes intense. You think carefully before making decisions. You go about your tasks methodically, with concentration.
3.If you take off the shirt, and ten minutes later get around to the pants, you are an extremely self-confident person. You are naturally bright and
intellectual.
You are also a deep thinker who loves to ask questions and ponder over the meaning of things. You hate being rushed and you do not like to be hassled. Usually you like a lot of free time for yourself.
4.If you get out of your clothes as quickly as possible, you are concerned about others and what they expect from you, but you're worried about your
own needs.
You are family-oriented, and stay extremely busy. You often feel stressed, but most of those heavy expectations come from your own head! Give yourself a break, you don't have to be perfect!
5.If you take off your rings, earrings, necklace, watch, etc before anything else, you are a warm and sensitive person.
You are considerate and thoughtful, and you give good advice to your friends. You are a natural born romantic. Helping friends or anybody for that matter is your second nature. You hate liars and you would love the world to become a better place.
6. If you don't have an undressing routine and you never do it the same way twice, you are a very curious and interesting person. You enjoy a broad
range of activities. You take risks and enjoy fun and adventure. The word monotony cannot dampen your spirits at any cost, as you live life
kingsize. Having fun is as much a part of your routine as slogging it out at office.
You thought the way you dress reflects your personality . . . you were right to some extent . . . 'coz the way of Undressing too Reflects ur personality !!
So, go on and indulge in self-exploration. Throw, dump, remove, just do your own thing...
1. If you throw your clothes all over the place, you're a friendly, life-of-the-party type. You are free with your thoughts and opinions, not caring much about what others think of you.
Your parents might think your room looks like a cyclone's hit it? But it actually represents your happy, individualistic nature! Stay that way!
2. If you remove each piece of clothing and put it away carefully, you are a serious person who likes life to be very calm. You are comfortable with
routine work. And you believe that the best way to deal with life's problems is to prevent them in the first place.
You are a perfectionist. By nature you are quite shy. You're dependable and sometimes intense. You think carefully before making decisions. You go about your tasks methodically, with concentration.
3.If you take off the shirt, and ten minutes later get around to the pants, you are an extremely self-confident person. You are naturally bright and
intellectual.
You are also a deep thinker who loves to ask questions and ponder over the meaning of things. You hate being rushed and you do not like to be hassled. Usually you like a lot of free time for yourself.
4.If you get out of your clothes as quickly as possible, you are concerned about others and what they expect from you, but you're worried about your
own needs.
You are family-oriented, and stay extremely busy. You often feel stressed, but most of those heavy expectations come from your own head! Give yourself a break, you don't have to be perfect!
5.If you take off your rings, earrings, necklace, watch, etc before anything else, you are a warm and sensitive person.
You are considerate and thoughtful, and you give good advice to your friends. You are a natural born romantic. Helping friends or anybody for that matter is your second nature. You hate liars and you would love the world to become a better place.
6. If you don't have an undressing routine and you never do it the same way twice, you are a very curious and interesting person. You enjoy a broad
range of activities. You take risks and enjoy fun and adventure. The word monotony cannot dampen your spirits at any cost, as you live life
kingsize. Having fun is as much a part of your routine as slogging it out at office.
Friday, December 02, 2005
gaano ba kahabang title ang pwede kong ilagay dito sa title ng entry sa blog? aba, mahaba na itong natytype ko, pwede pa rin, gumagana pa. isa pa.....
ganun lang kahaba! ayokong bilangin, tinatamad ako, basta ganyan kahabang title. hehehe. wala lang, happy weekend!
Thursday, December 01, 2005
ang masamang balita
nareceive kong forwarded e-mail kanina lang, di ko kilala kung sino ang author, just want to share it with you, nakakatawa kasi... eto na...
KUMIRIRING ang telepono nang madaling araw....
"Hello, Master Carlos? Si Arnaldo po ito, 'yung katiwala niyo sa bahay-bakasyunan niyo."
"O, Mr. Arnaldo, ikaw pala. Ano't napatawag ka? May problema ba?
"Um, napatawag lang po ako para abisuhan kayo na namatay ang alaga niyong parrot."
"'Yung parrot kong si Pikoy, patay? 'Yung nanalo sa bird show?
"Opo, Master Carlos, 'yun na nga po."
"Putris ... sayang! Ang laki pa naman ng nagastos ko sa ibong 'yon. Hay, buhay! Teka, ano nga ba ang ikinamatay niya?"
"E, kumain po kasi ng bulok na karne...."
"Bulok na karne? At sino namang salbaheng tao ang nagpakain sa kanya ng bulok na karne?"
"W-Wala po. Nanginain po siya ng karne ng isang patay na kabayo."
"Patay na kabayo? Anong patay na kabayo, Mr Arnaldo?"
"E, 'yun pung mga thoroughbred horses niyo, Sir. Namatay po kasi lahat sila sa pagod, kahihila ng kariton ng tubig."
"Nasisiraan ka na ba ng bait? Anong kariton ng tubbbiiiiggggg?"
"'Yun pong pinampatay namin ng sunog."
"Diyos ko po! Anong sunog naman 'yang pinagsasasabi mo?"
"'Yun pong halos tumupok sa bahay niyo.... Tumumba po 'yung isang nakasinding kandila, tapos nagliyab 'yung kurtina at mabilis na kumalat ang apoy...."
"Ano? Puuut.... E, may kuryente naman diyan sa bahay-bakasyunan, a. Para saan 'yung kandila?"
"Para sa burol po."
"Ano? Kaninong burol?
"Sa nanay n'yo po, Sir. Bigla kasi siya dumating dito nu'ng isang gabi, walang kaabi-abiso. Lampas hatinggabi na. Akala ko po magnanakaw. Binaril ko."
KUMIRIRING ang telepono nang madaling araw....
"Hello, Master Carlos? Si Arnaldo po ito, 'yung katiwala niyo sa bahay-bakasyunan niyo."
"O, Mr. Arnaldo, ikaw pala. Ano't napatawag ka? May problema ba?
"Um, napatawag lang po ako para abisuhan kayo na namatay ang alaga niyong parrot."
"'Yung parrot kong si Pikoy, patay? 'Yung nanalo sa bird show?
"Opo, Master Carlos, 'yun na nga po."
"Putris ... sayang! Ang laki pa naman ng nagastos ko sa ibong 'yon. Hay, buhay! Teka, ano nga ba ang ikinamatay niya?"
"E, kumain po kasi ng bulok na karne...."
"Bulok na karne? At sino namang salbaheng tao ang nagpakain sa kanya ng bulok na karne?"
"W-Wala po. Nanginain po siya ng karne ng isang patay na kabayo."
"Patay na kabayo? Anong patay na kabayo, Mr Arnaldo?"
"E, 'yun pung mga thoroughbred horses niyo, Sir. Namatay po kasi lahat sila sa pagod, kahihila ng kariton ng tubig."
"Nasisiraan ka na ba ng bait? Anong kariton ng tubbbiiiiggggg?"
"'Yun pong pinampatay namin ng sunog."
"Diyos ko po! Anong sunog naman 'yang pinagsasasabi mo?"
"'Yun pong halos tumupok sa bahay niyo.... Tumumba po 'yung isang nakasinding kandila, tapos nagliyab 'yung kurtina at mabilis na kumalat ang apoy...."
"Ano? Puuut.... E, may kuryente naman diyan sa bahay-bakasyunan, a. Para saan 'yung kandila?"
"Para sa burol po."
"Ano? Kaninong burol?
"Sa nanay n'yo po, Sir. Bigla kasi siya dumating dito nu'ng isang gabi, walang kaabi-abiso. Lampas hatinggabi na. Akala ko po magnanakaw. Binaril ko."
catch me if you can
mga joke na narinig ko sa pakikisalamuha sa araw-araw.. hehehe.
sabi nung kasama ko sa bahay sa isa pang kasama ko sa bahay... ok lang yan na nakasabit lang yan dyan... yan naman ay dyan lang pansamantagal.
kwento ng kasama ko sa bahay tungkol sa boss nya.. nagroll call daw sa meeting, nasa building sila... tinawag yung isa... "pedro." may sumagot... "bumaba ho at may binibili lang" sagot nung nagrorollcall... "ha? bumabaho na sya? kelan pa???"
narinig ko sa love radio nung isang araw... bakit daw mas matataba ang lalaking may-asawa kesa sa mga binata? ang sagot nya... ang binata, pag dating sa bahay, sisilipin ang ref, kapag walang laman, matutulog na lang sa kama. samantalang ang lalaking may-asawa... pagdating sa bahay, sisilipin ang kama, kapag nakita si misis... pupunta na lang sa kusina at pagdidiskitahan ang laman ng ref. hehehe.
tanong sa akin sa interview... bakit ka nagresign? gusto ko sanang sagutin... bakit hindi? hehehe.
nakita ako nina francis ngayon dito sa office, comment nila... gumagwapo ka yata ngayon. hehehe. sagot ko... kelangang akitin ang HR para madaling matanggap. hahaha!
yun lang muna. wala na akong maisip.
sabi nung kasama ko sa bahay sa isa pang kasama ko sa bahay... ok lang yan na nakasabit lang yan dyan... yan naman ay dyan lang pansamantagal.
kwento ng kasama ko sa bahay tungkol sa boss nya.. nagroll call daw sa meeting, nasa building sila... tinawag yung isa... "pedro." may sumagot... "bumaba ho at may binibili lang" sagot nung nagrorollcall... "ha? bumabaho na sya? kelan pa???"
narinig ko sa love radio nung isang araw... bakit daw mas matataba ang lalaking may-asawa kesa sa mga binata? ang sagot nya... ang binata, pag dating sa bahay, sisilipin ang ref, kapag walang laman, matutulog na lang sa kama. samantalang ang lalaking may-asawa... pagdating sa bahay, sisilipin ang kama, kapag nakita si misis... pupunta na lang sa kusina at pagdidiskitahan ang laman ng ref. hehehe.
tanong sa akin sa interview... bakit ka nagresign? gusto ko sanang sagutin... bakit hindi? hehehe.
nakita ako nina francis ngayon dito sa office, comment nila... gumagwapo ka yata ngayon. hehehe. sagot ko... kelangang akitin ang HR para madaling matanggap. hahaha!
yun lang muna. wala na akong maisip.
freelance programmer
andito ako sa company na magpapaoutsource sa akin. nakausap ko na. ibinigay sa akin ang requirements... hhmmm. 2 weeks development. deadline ko is on dec 16. pero bago yun, syempre, kailangang pag-usapan kung magkano.
sabi ko, i'll send the timeline by monday. pati yung presyo. but they gave me a hint. ang ibabayad daw nung client for that particular software na gagawin ko is $****. just for that software. di kasama yung hardware at kung ano ano pa. i don't know if they are telling the truth... pero syempre, dyan ako magbebase ng presyo ko. babayaran sila ng $****, ang gagawin nila, ipapagawa sa akin ang lahat. magkano kaya sisingilin ko? someone suggested, 50-50 daw. merong nagsabi, 60-40 syempre 60 sa akin. well, di pa rin ako makapagdecide, pero naiisip ko, ipropose ko 70-30, kapag tumawad sila, i'll go down hanggang 60-40. less than 60-40, hanap na lang sila ng iba, kung may makikita sila. hahaha. i think, that's fair enough, ako naman lahat ang gagawa eh.
parang gusto kong mag-pakafulltime free lance programmer na lang. kung ganyan ba naman ang magiging project ko lagi eh, kahit di ako magkatrabaho ng 3 months, ok lang. ewan ko, bahala na. by the way, pwera yabang, i can finish that project in 24 hours straight, isang upuan. hhhmmm, hindi na masama, di ba? ehehehe
sabi ko, i'll send the timeline by monday. pati yung presyo. but they gave me a hint. ang ibabayad daw nung client for that particular software na gagawin ko is $****. just for that software. di kasama yung hardware at kung ano ano pa. i don't know if they are telling the truth... pero syempre, dyan ako magbebase ng presyo ko. babayaran sila ng $****, ang gagawin nila, ipapagawa sa akin ang lahat. magkano kaya sisingilin ko? someone suggested, 50-50 daw. merong nagsabi, 60-40 syempre 60 sa akin. well, di pa rin ako makapagdecide, pero naiisip ko, ipropose ko 70-30, kapag tumawad sila, i'll go down hanggang 60-40. less than 60-40, hanap na lang sila ng iba, kung may makikita sila. hahaha. i think, that's fair enough, ako naman lahat ang gagawa eh.
parang gusto kong mag-pakafulltime free lance programmer na lang. kung ganyan ba naman ang magiging project ko lagi eh, kahit di ako magkatrabaho ng 3 months, ok lang. ewan ko, bahala na. by the way, pwera yabang, i can finish that project in 24 hours straight, isang upuan. hhhmmm, hindi na masama, di ba? ehehehe
Subscribe to:
Posts (Atom)